เกี่ยวกับสถานที่
วัดเองกากุจิ (Engaku-ji) เป็นหนึ่งในห้าพระอารามหลวงแห่งนิกายเซนในคามะคุระที่เรียกว่า "คามะคุระ โกซัน" (Kamakura Gozan) โดยครองลำดับที่สองในลำดับชั้นอันศักดิ์สิทธิ์นี้ วัดแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1282 ตั้งอยู่บริเวณประตูทางเข้าเมือง ตัววัดแผ่ขยายไปตามเนินเขาที่ปกคลุมด้วยป่าไม้รอบคามะคุระ เกิดเป็นทัศนียภาพของสวน อาคาร และห้องโถงวิปัสสนาที่ค่อยๆ ลาดสูงขึ้นไปตามภูเขา ด้วยหลังคาที่ปกคลุมด้วยมอส ป่าไผ่ที่เงียบสงบ และสายหมอกที่มักจะปกคลุมเส้นทางเดิน ทำให้เองกากุจิถ่ายทอดแก่นแท้ของพุทธศาสนานิกายเซนได้อย่างลึกซึ้ง นั่นคือการแสวงหาความหลุดพ้นผ่านความเรียบง่าย ระเบียบวินัย และการอยู่กับปัจจุบันขณะอย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้ ยังเป็นหนึ่งในไม่กี่วัดเซนขนาดใหญ่ในญี่ปุ่นที่ยังมีชุมชนนักบวชปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่องและเปิดโอกาสให้คนทั่วไปได้ร่วมฝึกสมาธิแบบ "ซาเซน" อีกด้วย
ประวัติความเป็นมา
การก่อสร้างวัดเองกากุจิในปี ค.ศ. 1282 มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับเหตุการณ์ที่ดราม่าที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคกลาง นั่นคือการรุกรานของมองโกล ระหว่างปี 1274 ถึง 1281 กองเรือของกุบไล ข่าน ได้บุกญี่ปุ่นสองครั้ง แม้โชกุนคามะคุระจะขับไล่ผู้รุกรานได้สำเร็จ (โดยครั้งที่สองได้รับความช่วยเหลือจากพายุไต้ฝุ่นที่เรียกว่า "คามิกาเซะ") แต่ความสูญเสียนั้นมหาศาล โฮโจ โทกิมูเนะ ผู้สำเร็จราชการที่นำการป้องกันประเทศอย่างเด็ดขาด ได้ตัดสินใจสร้างวัดเซนขนาดใหญ่เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้เสียชีวิตจากทั้งสองฝ่าย ทั้งญี่ปุ่นและมองโกล ด้วยความเมตตาทางพุทธศาสนาที่หาได้ยาก เขาได้นิมนต์พระอาจารย์เซนชาวจีน "อู๋เสวีย จู่หยวน" (หรือ มูกากุ เกนโกะ) มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ภายใต้การอุปถัมภ์ของตระกูลโฮโจและตระกูลอาชิกางะ วัดเองกากุจิรุ่งเรืองถึงขีดสุดในศตวรรษที่ 14 โดยมีวัดย่อยมากกว่า 40 แห่ง และกลายเป็นศูนย์กลางของนิกายรินไซเซนในญี่ปุ่นตะวันออก แม้จะได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในปี 1923 แต่สถาปัตยกรรมที่เหลือรอดมานั้นมีคุณภาพยอดเยี่ยมเป็นพิเศษ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 นักเขียนชื่อดัง "นัตสึเมะ โซเซกิ" เคยมาปฏิบัติวิปัสสนาที่นี่และได้ถ่ายทอดประสบการณ์เซนสู่แวดวงปัญญาชนในยุคเมจิ
🎴 สาระน่ารู้
วิหารชาริเดน (Shariden) เป็นสมบัติชาติญี่ปุ่น ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุส่วนพระเขี้ยวแก้วของพระพุทธเจ้า
ระฆังใหญ่โอกาเนะ (Ogane) เป็นสมบัติชาติ สร้างขึ้นในปี 1301
บรรยากาศเงียบสงบในหุบเขาที่ปกคลุมด้วยป่าไม้
วัดเองกากุจิสร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้เสียชีวิตจากการรุกรานของมองโกลทั้งสองฝ่าย ทั้งฝั่งญี่ปุ่นและฝั่งศัตรู ซึ่งเป็นการแสดงความเมตตาทางพุทธศาสนาที่ยิ่งใหญ่มากในยุคนั้น
ปรมาจารย์เซน "อู๋เสวีย จู่หยวน" เดินทางมาจากจีนเพื่อเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ตามตำนานเล่าว่าเมื่อเรือของท่านถูกโจรสลัดโจมตี ท่านนั่งสมาธินิ่งโดยไม่หวั่นไหว จนโจรสลัดเกิดความยำเกรงและล่าถอยไปเอง
ระฆังใหญ่ของเองกากุจิสูง 2.6 เมตร หนัก 2,000 กิโลกรัม เป็นสมบัติชาติ จะถูกตี 108 ครั้งในคืนวันสิ้นปี เพื่อชำระล้างกิเลส 108 ประการตามความเชื่อทางพุทธศาสนา
นัตสึเมะ โซเซกิ บิดาแห่งวรรณกรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่ เคยมาปฏิบัติสมาธิที่นี่ในปี 1894 และได้เขียนไว้ว่า "เซนอธิบายไม่ได้ มีเพียงการสัมผัสด้วยตนเองเท่านั้น"
วัดเองกากุจิเปิดให้คนทั่วไปร่วมปฏิบัติสมาธิ "ซาเซน" ทุกเช้าวันอาทิตย์ เป็นโอกาสหายากที่จะได้ฝึกในบรรยากาศนักบวชของจริงที่มีประวัติศาสตร์กว่า 700 ปี
วิหารชาริเดนเป็นสถาปัตยกรรมแบบจีนสมัยราชวงศ์ซ่งเพียงแห่งเดียวที่เหลือรอดอยู่ในญี่ปุ่น สร้างขึ้นเพื่อเก็บรักษาพระเขี้ยวแก้วที่นำมาจากจีน
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตในปี 1923 ทำลายอาคารไปกว่าครึ่ง การบูรณะใช้เวลานานหลายทศวรรษ ทำให้วัดย่อยลดลงจาก 40 แห่งเหลือเพียงสิบกว่าแห่งในปัจจุบัน
ทางเดินจากสถานีรถไฟคิตะคามะคุระมายังวัดยาวเพียง 200 เมตร รายล้อมด้วยป่าไผ่และมอส ช่วยเตรียมจิตใจของผู้มาเยือนให้พร้อมรับความสงบภายใน
ในฤดูใบไม้ผลิ ดอกโบตั๋นในสวนจะบานสะพรั่ง สร้างสีสันที่ตัดกับความเรียบง่ายของอาคารแบบเซนได้อย่างงดงาม
วัดแห่งนี้ยังคงเป็นโรงเรียนฝึกนิกายรินไซเซนที่เข้มงวด โดยเหล่านักบวชยังคงตื่นก่อนรุ่งสางเพื่อสวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำงานหนัก และศึกษาธรรมะตามแบบแผนโบราณ